Σ΄ευχαριστώ , Χριστέ , πολύ που βάζεις μιαν ανατολή μετά από κάθε δύση...Bερίτης.

7/03/2016

Πατέρες σε τιμή ευκαιρίας-----------Κυριακή των αγίων Πατέρων



‘’ Ο ίδιος δεν αισθάνομαι τον εαυτό μου πατέρα, αλλά πολλοί από σας με αποκαλούν έτσι’’΄-π.Σωφρόνιος Σαχάρωφ
Πατέρες σε τιμή ευκαιρίας-----------Κυριακή των αγίων Πατέρων
Ο Staniloae είπε πως, νιώθοντας υιοί γνωρίζουμε τον Πατέρα..
Παρόλα αυτά στις ημέρες μας το αίσθημα ορφάνιας και η έλλειψη πατρικής στοργής μοιάζει να έχουν κυριαρχήσει στις ζωές των ανθρώπων.. Τώρα την θέση της ζωντανής στοργής διεκδικούνε διάφορα τεχνητά υποκατάστατα εμποδίζοντας έτσι να λειτουργήσει στους ανθρώπους το υιικό κριτήριο ούτως ώστε να μπορέσουν γνωρίσουν τόσο τον αληθινό Θεό όσο και τους αληθινούς Πατέρες της πίστεως μας;
Συστήματα οικονομικά ,ειδικά συστήματα υγείας, ομάδες οργανωμένης απρόσωπης αλληλεγγύης ιδιοποιούνται τώρα τον ρόλο του πατέρα- προστάτη απέχοντας ωστόσο πολύ από την αληθινή πατρότητα.
Άνθρωποι και συστήματα- εντός και εκτός του εκκλησιαστικού περιβάλλοντος- χαρακτηρίζονται κάποιες φορές πατέρες μάλλον από ένα φοβικό κριτήριο κι όχι τόσο από ένα υιικό κριτήριο.. Οι άνθρωποι όμως τότε, χωρίς αληθινή πατρική στοργή, δεν μπορούν να νοσταλγήσουν τον παράδεισο κι έτσι αδυνατούν να ζήσουν κι εγκλωβίζονται στον φόβο, στην αναζήτηση ασφάλειας, στην λύπη ή σε μια ψυχαναγκαστική χαρά μεταξύ οπαδού και αρχηγού-προστάτη ή απλώς ναρκώνονται για να μην αγωνιούν....
Πατέρες αληθινοί στην ορθόδοξη εμπειρία είναι άνθρωποι σπάνιοι-λίγοι και εξαιρετικά πολύτιμοι που εξαιτίας της δράσης του Πνεύματος του Αγίου σε αυτούς, είναι ζεστοί και συγχρόνως διαφανείς σαν μεμβράνες που προσκαλούν τους άλλους αγαπώντας, αφήνοντας το βλέμμα των ανθρώπων ασφαλές μεν αλλά και ελεύθερο, να μην σταματά επάνω τους αλλά να φτάνει πίσω από αυτούς στον Χριστό.. Οι αληθινοί Πατέρες φλογεροί σαν τον Ιωάννη τον Πρόδρομο δείχνουνε στους ανθρώπους τον Χριστό ζωντανό κι όχι μια θεωρία, γι’αυτό και οι ίδιοι λίγο-λίγο μετά αυτοκαταργούνται αφήνοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο στον Χριστό και στους ανθρώπους να δημιουργήσουνε την δική τους ζωντανή σχέση και να γίνουν έτσι οι άνθρωποι παιδιά του Θεού κι όχι παιδιά αποκλειστικά δικά τους .. κι ενώ μοιάζει πως αυτοί οι πατέρες τότε αποσύρονται ανενεργοί, στα αλήθεια όμως είναι τότε που αφανείς γίνονται φλογεροί αντιπρόσωποι της προσευχής των ανθρώπων σε όλα σε λύπες σε χαρές σε όλα ..
Όταν ο πατέρας ήταν μακριά-----βιογραφικό [άγιος Παναγής Μπασιάς+7 Ιουνίου 1888]
Όλο το βράδυ, εκείνο το σπίτι στα Τυπαλδάτα της Κεφαλονιάς ήταν στο πόδι.. όλο το βράδυ η αδερφή του άκουγε δυνατές κραυγές αγωνίας από το διπλανό δωμάτιο που φιλοξενούσε τότε τον ιερέα αδερφό της παπα- Παναγή Μπασιά.. ‘’Παναγία μου βοήθησέ τους’’ ακουγόταν οι κραυγές του παπά όλη νύκτα.. προς τα ξημερώματα μόνο άλλαξαν ρεπερτόριο οι φωνές και λέγανε, Δόξα σοι ο Θεός σωθήκανε! Το πρωί μαθεύτηκαν τα νέα πως ήταν ένα πλοίο στ’ανοιχτά που όλο το βράδυ κινδύνευε να πνιγεί και πως ο Παναγής πατέρας-κρυφός το ‘βλεπε όλη νύχτα εκεί μέσα στο δωμάτιο του κι όλο το βράδυ έχυνε κλάματα πολλά για τα άγνωστα παιδιά του..
Ο Παναγής ο παπάς που συνήθιζε να λέει ‘’όποιος θέλει δεν πεθαίνει’’κι ο λόγος του μετρούσε πολύ κι ήτανε λόγος πατερικός,πατρικός….
[φωτογραφία του αγ.Παναγή +1888]

13434958_10208508796709799_4660766266960406720_n.jpg

                            Silouanos V.

12/13/2014

Οθόνες που κλαίνε [μνήμη αγ αποστόλου Ανδρέα του πρωτοκλήτου]
Στο interstellar δυο άνθρωποι σε δυο οθόνες μπροστά κλαίνε.. ένας αστροναύτης-πατέρας στο διάστημα και μια γυναίκα-κόρη του στην γη…κλαίνε κι οι δύο πολύ γιατί η επικοινωνία στις οθόνες δεν είναι άμεση αλλά βιντεοσκοπημένη..
Αυτήν την πείνα για παρουσία είχε και ο απ.Ανδρέας όταν πρωτοσυναντήθηκε με τον Χριστό..
Μικρός διάλογος έγινε τότε..ο Κύριος τον ρώτησε ‘’τι ζητάτε;’’κι αυτός απάντησε ‘’διδάσκαλε που μένεις’’…αυτό το ‘’που’’ήταν ο συμπυκνωμένος πόθος του Ανδρέα για να μην χαθεί η παρουσία του Χριστού..
Ο Ανδρέας αν και τον αποκάλεσε διδάσκαλο δεν ήθελε ωστόσο από Αυτόν κάποια πολύτιμη διδασκαλία αλλά τον τόπο διαμονής του… τον ίδιον ήθελε..
Ο πόθος όλων των ανθρώπων είναι πάντοτε πως η ζωή νάναι μία ένωση του χρόνου και του χώρου παντοτινής παρουσίας του αγαπωμένου….
Πως το που και το πότε να γίνουν παντού και πάντοτε…
Ο Κύριος τότε απαντάει στους ανθρώπους αυτό που είπε στον απ Ανδρέα:΄΄ελάτε να δείτε’’
Κάθε φορά που οι άνθρωποι γίνονται προσκυνητές και στέκονται κλαψιάρικα μπροστά στις ξύλινες οθόνες των αγίων τότε αρχίζουνε να βλέπουνε και με τα μάτια και με τον νού και με την καρδιά και με τα χέρια και με τα πόδια, τότε αποκτούν την όραση του Χριστού..
Τότε αρχίζουνε να συναντιούνται κι ας ζούνε χιλιόμετρα μακριά κι ας τους χωρίζουνε μεταξύ τους αιώνες χρόνου..

Ο π Βιτάλιος [+1 Δεκ.1992]
Ο π Βιτάλιος έπεσε ένα πρωινό με τα ράσα του απο μια γέφυρα στα παγωμένα νερά ενός ποταμού της Σοβιετικής ένωσης για να ασχοληθεί η αστυνομική περίπολος μαζί του και να γλυτώσουν οι άλλοι..γιατί αυτός ζούσε και μια άλλη ένωση με τους ανθρώπους πέρα από την σοβιετική..
Ο π Βιτάλιος όταν συζητούσε στο σπίτι του ξαφνικά σηκωνόταν μέσα σε ένταση κι άρχιζε να ανάβει μπροστά στις εικόνες-οθόνες κεριά λέγοντας ονόματα ανθρώπων που απουσιάζανε χιλιόμετρα μακριά και που ωστόσο, όπως μετά αποδεικνυότανε, την ώρα εκείνη βρισκότανε σε κίνδυνο κι ανάγκη..
Ο π Βιτάλιος που κάποτε έτρεξε με αγωνία στον συνεφημέριο του π Ανδρόνικο που εκείνη την ώρα εξομολογούσε λέγοντας του ‘’πάτερ τιμώρησε με, έκανα έκτρωση..!!’’..για την έκτρωση μιας άγνωστης που είχε μόλις μάθει..
Ο π Βιτάλιος ο θαυματουργός και διορατικός ήτανε και είναι εν Χριστώ, σε όλους τους χρόνους σε όλους τους τόπους σε όλους τους ανθρώπους…παντού και πάντοτε….
Greek products
‘‘Πρώτα σε αγνοούν μετά σε κοροϊδεύουν μετά σε πολεμούν και μετά νικάς’’-Γκάντι
Το παραπάνω σλόγκαν ειπώθηκε από τον ινδό ακτιβιστή banker roy που δημιούργησε αυτόνομες εστίες μάθησης και εργασίας σε ανθρώπους που θεωρούνται μικροί και ασήμαντοι στην μονοκρατορία της Παγκόσμιας Τράπεζας που τώρα καταπίνει έθνη.
Τι είναι όμως αυτό που νικάς; και πόσο κρατάει η νίκη;
Greek products-------Κυριακή 9 Νοεμβρίου αγ Νεκταρίου Αιγίνης+1920
Το παραπάνω σλόγκαν του Γκάντι σήμερα μοιάζει νάναι απλώς ο ισχνός ανταγωνιστής του κεφαλαιοκρατικού συστήματος που αρέσκεται από καιρού εις καιρόν να επιτρέπει τέτοιες μικροεπαναστάσεις χάριν της διατήρησης του πολιτικά ορθού προφίλ του[politically correct]…συμπληρώνοντας έτσι τώρα την τελική του μορφή του σλόγκαν σε: ‘‘Πρώτα σε αγνοούν μετά σε κοροϊδεύουν μετά σε πολεμούν και μετά νικάς’’…και μετά σε ξανανικούνε ……’’
Ο άγιος Νεκτάριος ένας νικημένος λούζερ, συκοφαντημένος και διωγμένος από τον επισκοπικό του θρόνο, θύμα της εκκλησιαστικής αρχομανίας, έκπτωτος λυπημένος αδικημένος περιφερόμενο σκουπίδι μετά στους δρόμους της Αθήνας χωρίς να ξέρει που πηγαίνει κουβαλώντας την ρετσινιά του ανήθικου…
Ο άγιος Νεκτάριος πριν 4-5 χρόνια στο κέντρο της Αθήνας μπροστά σ’εναν κάδο απορριμμάτων οδηγώντας τον Παύλο του έδειξε πολλά ψωμιά πεταγμένα από το συνοικιακό σούπερ-μάρκετ να τα πάρει να φάνε αυτοί που δεν είχανε..
Ο άγιος Νεκτάριος αν και λιγότερο αποτελεσματικός από ακτιβιστής, ωστόσο, αν και νεκρός ακόμη μαζί μας ούτε νικάει ούτε χάνει γιορτάζει την ανάσταση……………..
Greek products
‘‘τα προιόντα που παράγει κυρίως η Ελλάδα είναι αγίους και θαύματα’’-Νίκος Γ.Πεντζίκης

6/24/2014

στα δίχτυα της γοητείας

ιλΕκτρικως γυφτΩς 22 Ιουνίου στις 5:50 μ.μ. ·

19 καὶ λέγει αὐτοῖς· δεῦτε ὀπίσω μου καὶ ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων.

20 οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὰ δίκτυα ἠκολούθησαν αὐτῷ.

 στα δίχτυα της γοητείας

Τι ήταν αυτό το πολύ σημαντικό που είχε ο Χριστός κι αφήσαν οι ψαράδες σπίτια, δουλειές και οικογένειές να τον ακολουθήσουνε; Τι είναι αυτό το πολύ σημαντικό που έχει πάντα ο Χριστός και ελκύει αυτούς που τον ακολουθούνε; Ίχνη-δίχτυα κάθε φορά που οι άνθρωποι ακολουθούν τον Χριστό παρατούν-αφήνουν πίσω τους κι αυτά φανερώνουν αυτό το σημαντικό που τους τράβηξε κάθε φορά κοντά Του... Πρώτα οι απόστολοι και μετά κι άλλοι άνθρωποι αφήσανε πίσω τους σπίτια, αγαπημένους, βάρκες, καριέρες ,την ίδια τους την ζωή, γιατί δεν ήταν ούτε ο φόβος του κακού, ούτε και η ανταμοιβή του παραδείσου που τους έκανε να ακολουθήσουν τον Χριστό αλλά μία φωτιά που άναψε σ’αυτούς η γοητεία του Χριστού… Υπάρχουν κάποτε και σε εμάς και σε όλους τους ανθρώπους τέτοιες στιγμές πολύ σημαντικές που μας μαγνητίζει, έστω και λίγο, αυτήν η σπάνια γοητεία του Χριστού και τότε αφήνουμε κάτι .. Αυτή η γοητεία του Χριστού δεν έχει να κάνει με την γνωστή καταναγκαστική φιλήδονη γοητεία αυτού που τώρα θεωρείται στους ανθρώπους όμορφο και επιβλητικό.. Η γοητεία του Χριστού ζεσταίνει την καρδιά μετά ζεσταίνει και το σώμα και μετά σε αφήνει ελεύθερο …. Αυτό που λέγεται τώρα γοητεία έχει μια άλλη αφετηρία ,άλλη διαδρομή και άλλο σκοπό… Τώρα οι άνθρωποι εκπαιδεύονται να επιζητούν εκείνο το μικρό διπολικό- φόβο και εξασφάλιση- ή αντίστοιχα -πόνο και ηδονή- για να τρέφει το ένα το άλλο και να δημιουργείται έτσι μια τεχνητή γοητεία μια τεχνητή ζεστασιά από κάποιο σύστημα που επιβάλλεται [οικονομικό, κοινωνικό, θρησκευτικό ή άλλο σύστημα] Ο Χριστός ξέρει και δεν περιμένει από εμάς νάχουμε πάντοτε αυτήν την φλογερή ορμή των αποστόλων που για την αγάπη τα παράτησαν όλα… Ο Χριστός είναι ταπεινός και συνεχίζει ακόμη κι έτσι να αγαπάει πολύ το κάθε πλάσμα του, και συνεχίζει και πάλι να έρχεται εκεί στα καινούρια δίχτυα μας μήπως και τον δούμε κι έτσι πάμε κοντά του.. Αυτό που στο τέλος είναι πολύ σημαντικό στους ανθρώπους είναι να μπορέσουνε μέσα στις όποιες συνθήκες της ζωής τους λίγο να δούνε τον Χριστό λίγο να τον νοιώσουνε και τότε αυτή η ασύγκριτη γοητεία της παρουσίας του θ’ανάψει στους ανθρώπους την έντονη προσδοκία του Χριστού όπως στους αποστόλους……. Δεν μου αρέσει

1/22/2014

Η φύση δίνει τη λύση...


Η φύση δίνει τη λύση...
Ενίσχυσε την υγεία σου και την φυσική άμυνα του οργανισμού σου με τη βοήθεια της αλόης.Το φυτό θαύμα με τις πολλές θεραπευτικές ιδιότητες του.Υγεία και ομορφιά μαζί
.Aloe Vera   το θαύμα της φύσης     το φυτό των εγκαυμάτων.

Aloe Vera το δώρο της φύσης για την υγεία μας.

"Τέσσερα είναι τα βασικά συστατικά για την υγεία του ανθρώπου, τα δημητριακά, το σταφύλι, η ελιά και η αλόη.
Το πρώτο τρέφει, το δεύτερο ανυψώνει το πνεύμα, το τρίτο δίνει αρμονία και το τέταρτο θεραπεύει."



http://makrozoia-aloe.blogspot.gr

 Τα δώρα της αγάπης του Θεού ,στη μητέρα φυση



 Επιχειηματική δράση με τη βοήθεια της φύσης

SON OF A GUN



24 Νοεμβρίου 2013 στις 12:25 μ.μ.

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἄρχων τις προσῆλθε τῷ ᾿Ιησοῦ λέγων· Διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ποιήσας ζωὴναἰώνιον κληρονομήσω; Εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς· Τί με λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴεἷς ὁ Θεός. Τὰς ἐντολὰς οἶδας· «μὴ μοιχεύσῃς, μὴ φονεύσῃς, μὴ κλέψῃς, μὴψευδομαρτυρήσῃς, τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου». ῾Ο δὲ εἶπε· Ταῦτα πάνταἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου. ᾿Ακούσας δὲ ταῦτα ὁ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτῷ· ῎Ετι ἕν σοι λείπει·πάντα ὅσα ἔχεις πώλησον καὶ διάδος πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ, καὶ δεῦροἀκολούθει μοι. ῾Ο δὲ ἀκούσας ταῦτα περίλυπος ἐγένετο· ἦν γὰρ πλούσιος σφόδρα. ᾿Ιδὼν δὲαὐτὸν ὁ ᾿Ιησοῦς περίλυπον γενόμενον εἶπε· Πῶς δυσκόλως οἱ τὰ χρήματα ἔχοντεςεἰσελεύσονται εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ! Εὐκοπώτερον γάρ ἐστι κάμηλον διὰ τρυμαλιᾶςῥαφίδος εἰσελθεῖν ἢ πλούσιον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν. Εἶπον δὲ οἱἀκούσαντες· Καὶ τίς δύναται σωθῆναι; ῾Ο δὲ εἶπε· Τὰ ἀδύνατα παρὰ ἀνθρώποις δυνατὰπαρὰ τῷ Θεῷ ἐστιν. 

 [Λουκά ιή 18-27]



‘‘Πατέρα συγχώρεσε με αν δεν ήμουν καλός γυιός αλλά εσύ ήσουν ένα τέρας κι ένας τιποτένιος μπάσταρδος’’—[apples on an orange tree από τους sleeping pillow-ηλεκτρονικό γκρουπ Θεσσαλονίκης-]



Η καμήλα που περνούσε από την τρύπα  βελόνας



Πόσο καλός πρέπει να γίνει ένας άνθρωπος μέχρι να γίνει τελικά αποδεκτός από τον Θεό;

Μήπως όταν τα έργα του γίνουν άξια  ; μήπως όταν οι σκέψεις του γίνουνε όλες θετικές ; όταν τα αισθήματά του γίνουν φιλάνθρωπα μήπως τότε; Μήπως οι γνωριμίες και οι φιλίες του τον κάνουν άξιο αποδοχής του Θεού ; Μήπως  ένα άθροισμα  όλων αυτών κάνει τον άνθρωπο αποδεκτό στο τέλος ;



Εκεί, στο τέλος, είναι που  υπάρχει για μας μια απάντηση ..

Εκεί στο τέλος,  το τελευταίο σπίτι μας στην γη, η τελευταία κατοικία μας,  μικρή πολύ μικρή, χωρίς πόρτα και παράθυρα χωρίς δρόμους και οδούς,μόνο ένα όνομα  χαραγμένο σε μια πλάκα μαρμάρινη στο τέλος ..το όνομα μας και 2 ημερομηνίες γεννήθηκε-πέθανε..

Αλλά όμως εκεί πάνω στις σκεπές αυτών των πολύ  μικρών τελευταίων μας σπιτιών υψώνονται για εμάς ανοιγμένες προς τον ουρανό πολύτιμες  κεραίες που στέλνουνε συνέχεια σε εμάς την απάντηση  σχετικά με την  αποδοχή μας…

Σταυροί, μαρμάρινοι σιδερένιοι, σταυροί ξύλινοι μικροί ή μεγάλοι είναι οι πολύτιμες κεραίες των τελευταίων μας σπιτιών…

Ένας σταυρωμένος θεός είναι το άθροισμα της ζωής μας εκεί, στο τέλος.. ένας σταυρός σε σχήμα συν[+]  το άθροισμα των δικών μας έργων στο τέλος…

Ο σταυρός του Χριστού  και στην αρχή της ζωής μας και στην μέση  και στο τέλος είναι η κεραία που εκπέμπει συνέχεια σήμα  ότι δεν ήταν ο άνθρωπος που έπρεπε να κάνει κάτι για να γίνει αποδεκτός από τον Θεό, αλλά ήταν ο Θεός που είχε συνέχεια τα χέρια του ανοιχτά καρφωμένα  περιμένοντας αγκαλιές. περιμένοντας να γίνει αποδεκτός από εμάς -.τι με λέγεις αγαθόν; -είναι η πρόσκληση στην αγκαλιά του Θεού και όχι απλώς το σταμάτημα μιας άσκοπης κολακείας. ο πλούσιος άρχοντας εγκαταλείπει τον Χριστό αντίθετα με τους αποστόλους επειδή δεν τον πιστεύει για αγαθό γι’αυτό και απελπίζεται από το αδύνατο που συναντά μη έχοντας τίποτα να  περιμένει  από αυτόν[τον Χριστό].

 Ίσως το δυσκολότερο για τον πλούσιο άρχοντα να ήτανε το- δεῦρο ἀκολούθει μοι-γιατί κατέρριπτε σε αυτόν όλη την έμπνευση του που προερχότανε όχι από τον Χριστό αλλά από τα έργα του..

Τα έργα της ζωής μας, μικρά ή μεγάλα αποδεικνύονται σπουδαία  όταν αυξάνουνε σε εμάς την ελπίδα μας προς τον Χριστό κι όχι τόσο την ελπίδα στην δική μας ικανότητα και αξιοπρέπεια..

 ότι ο σωτήρας της ζωής μας είναι αυτός ο Χριστός κι όχι τα έργα μας…

λέμε στην αρχή κάθε προσευχής ‘’εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος’’..

Όταν εμείς  στο όνομα του Χριστού , εργαζόμαστε ή καθόμαστε, χαιρόμαστε ή λυπούμαστε, ζούμε ή πεθαίνουμε, τότε μπορεί και συμβαίνει και σε εμάς αυτό το αδύνατο για τους ανθρώπους,..

Τότε μια καμήλα μπορεί και χωράει στην τρύπα μιας βελόνας, και  το  αδύνατο, ο θάνατος, νικιέται και σε εμάς κι εμείς γινόμαστε μαζί με όλους τους αγίους πολίτες της βασιλείας των ουρανών..  βιογραφικό

ήτανε ένας γέρο-καλόγερος και τον τελευταίο του καιρό, τις τελευταίες μέρες του στην γη επισκεπτότανε τον π Παίσιο κι έκλαιγε εκεί πολύ με δυνατούς λυγμούς, ότι τα χρόνια του περάσανε, πέρασε η ζωή του και τώρα πρώτη φορά κοιτούσε τα χέρια του  και σοκαρισμένος διαπίστωνε πως ήτανε άδεια από έργα και καλοσύνες, κι έκλαιγε εκεί τόσο πολύ που δεν ήξερε ο π Παίσιος πώς να τον ηρεμήσει..

όσο όμως  γινότανε αυτό τόσο παραδόξως αυξανότανε σ’αυτόν η ελπίδα - είπε μετά ο π Παίσιος- γιατί αυτά τα δάκρυα χυνότανε στο όνομα του Χριστού και καθάριζαν την όραση του και μπορούσε αυτός κι έβλεπε πια τον Κύριο κι όχι τα άδεια του χέρια.

Μπορούσε τότε αυτός κι έβλεπε αυτήν την καμήλα που έκανε το αδύνατο και μίκρυνε τον ουρανό και κατέβηκε από εκεί πάνω,  και στριμώχθηκε και ζουλήχτηκε μέχρι αίματος προκειμένου να περάσει για εμάς μέσα από την τρύπα της βελόνας αυτής που λέγεται θάνατος κι έχει το σχήμα σταυρού και που τώρα σώζει.

   



                             ---------------------------------------------------------------------

 

      Τι δεν θα ήταν κόλαση αν δεν υπήρχε ο Κύριος;  -Justin Popovic -

  

1/05/2014

Το μεγαλείο της πραότητος..

Οι Άγιοι Πατέρες λένε ότι όποιος γεννήθηκε πράος έχει ήδη δεχθεί την ανταμοιβή του, αλλά η ανταμοιβή του αυτή δεν θα είναι το ίδιο μεγάλη με έκείνη που θα δεχθεί όποιος γεννήθηκε αψίθυμος, αλλά εντούτοις διδάχτηκε την πραότητα μέσα από την ταπεινοφροσύνη. Ένας τέτοιος άνθρωπος θα δεχτεί πράγματι τεράστια ανταμοιβή.

 Η πραότητα προστατεύει και την ψυχική και τη σωματική υγεία  ... ενώ τα αντίθετα συναισθήματα χαλάνε την υγεία μας, γεννούν και τις σωματικές αρρώστιες.



Απο τους λογισμούς ξεκινάει η πραότητα και καθαρότητα της καρδιάς.  Αυτοί καθορίζουν τη ζωή μας. ( από διδαχές γέροντα Θαδδαίου)
"Στα χρόνια μας ο πόνος αγιάζει τον άνθρωπο.Ο ανθρώπινος πόνος καλλιεργεί την ανθρώπινη ψυχή"